|
|
Vanwege het ‘amical dinner’ vandaag een ongebruikelijk late update… Ook de dag van vandaag verliep zowel positief als een beetje negatief, alleen waren de rollen voor wat betreft Vorman en Florencia omgedraaid. Ik moest wederom als eerste de ring in met Florencia. Zoals ik gisteren al schreef hebben we vandaag het zadel van Vorman gebruikt, in een poging mezelf beter in balans, en dus mijn benen beter op zijn plek te kunnen houden. Dit omdat juist mijn beenligging gisteren voor de nodige communicatiestoringen leek te zorgen. Die opzet slaagde in ieder geval goed, we hadden geen enkele storing meer als die van gister. Bij het om de baan gaan bleek al dat Fien de rolstoelhelling bij de jurytafel bij C eng vond, en laat ik daar nou net in de proef achterwaarts moeten, dat was dus geen onverdeeld succes. Soms kon de lengtebuiging nog wel wat beter en ook het halthouden is nog voor verbetering vatbaar, maar ik kwam nu met een veel beter gevoel uit de ring. De jury’s vonden het gelukkig ook beter dan gisteren, ik behaalde nu 67,095%, en een vierde plaats. Op de protocollen stonden natuurlijk nog vette onvoldoendes voor bijvoorbeeld dat achterwaarts, maar er verschenen ook al veel zevens en de nodige achten. Hier kunnen we denk ik wel mee vooruit, en ik was blij dat ik in de ring kon doen wat we van tevoren hadden afgesproken.
Vorman voelde tijdens het losrijden eigenlijk net als gister weer behoorlijk goed en actief. Zij moet heel anders gereden worden dan Florencia dus dat is echt wel even omschakelen, maar ik ging wel met een goed gevoel richting de wedstrijdring. Ook Vorman vond de rolstoelhelling wel spannend, maar nuchter als ze is was daar in de proef niets meer van te merken. Het begin van de proef liep voor mijn gevoel best goed. In stap had ze soms misschien net wat teveel haast, wat problemen opleverde in één volte, en achteraf zou blijken ook in de laatste keertwending. Ik had zelf verwacht boven de score van Florencia uit te komen, maar dat viel tegen. We bleven steken op 66,19% en een zesde plaats. Met twee paarden in de prijzen klinkt best leuk, maar er is nog voldoende ruimte voor verbetering zullen we maar zeggen.
Morgen staat zoals altijd als afsluiting de kür op muziek op het programma. Ik heb eigenlijk nog geen kür voor Florencia, maar we maken natuurlijk graag gebruik van de mogelijkheid om nog een keer de ring in te gaan. Ik rij daarom een geïmproviseerde, relatief eenvoudige kür, maar het doel is eigenlijk alleen maar om meer ervaring op te doen en haar lekker vloeiend door de baan te sturen. Ik mag met beide paarden uitkomen in de grote finale, wat betekend dat ik pas later op de dag hoef te/mag starten. Waarschijnlijk komt het volgende nieuwsbericht dan ook pas na thuiskomst in Best, dan wel Den Ham. Dus ook dat kon nog wel weer eens laat worden.
De eerste wedstrijddag is voor mij nogal wisselend verlopen. Om zes uur ging de wekker, en gelukkig werkte het hotel mee door een half uur eerder dan gebruikelijk het grootste deel van het ontbijt al klaar te hebben staan en we dus toch nog wat konden eten van tevoren. Yonatan en ik waren ruim op tijd op stal, net als mijn ouders, en Miranka en Marjo. Florencia was als eerste aan de beurt, en het losrijden zag er bij Miranka op zich niet heel verkeerd uit. Toch was het aan een paar kleine dingen vond ik wel te zien dat Florencia niet helemaal op haar gemak was. Niet heel vreemd, want ze had al een hele tijd geen wedstrijden meer gelopen, en dat in combinatie met weer een vreemde stal en omgeving.
Eenmaal zelf in het zadel merkte ik ook al snel dat hoewel ze braaf was wat feller reageerde op mijn hulpen dan anders, en ze liet me veel minder goed zitten dan gewoonlijk. Met name dat laatste bleek in de ring voor de nodige problemen te zorgen. In draf had ik nogal moeite met mijn balans waardoor mijn been (te) ver naar achteren ging, en dit zorgde er meerdere malen voor dat Fien niet goed begreep wat de bedoeling was. Een soort van vicieuze cirkel waar we niet echt meer uit kwamen. De doelen die ik gisteren noemde vielen dan ook al snel in het water, op de ontspanning na. De staponderdelen gingen eigenlijk best goed, maar het laten zien wat ze kan en de nauwkeurigheid in draf was ver te zoeken. Aan de ene kant geen schande voor onze allereerste proef samen, aan de andere ontzettend frustrerend omdat we weten dat er gewoon zoveel meer in zit. Morgen gaan we waarschijnlijk het zadel van Vorman gebruiken, deze past gelukkig ook goed op Fien en daarin is het waarschijnlijk wat makkelijker om mijn benen op een voor Fien beter te snappen plek te houden, mocht ze me wederom niet zo goed laten zitten als thuis.
Veel tijd om te treuren was er uiteraard niet, ik moest immers ook nog met Vorman de ring in. Eindelijk weer eens sinds de Belgische kampioenschappen in augustus vorig jaar. Het losrijden met Miranka zag er goed uit, ze leek beter in haar vel te zitten dan gisteren. Ze had wederom flink de sokken erin, maar dat kan ze op zich wel gebruiken, zolang het maar niet ten koste gaat van de nauwkeurigheid. Dit lukte eigenlijk heel goed, op het halthouden aan het begin en de eind van de proef na. Daar lieten we punten liggen, maar de rest van de proef ging goed, met ook de nodige achten op de protocollen. Ze bleef er heel mooi aan trekken waardoor de aanleuning ook goed was, in die zin één van onze beste proeven samen denk ik. Met iets meer rust bij het halthouden en achterwaarts zit er nog wat meer in denk ik, maar de proef van morgen is vanwege de overdaad aan staponderdelen niet echt mijn favoriet. We behaalden een score van 68,8%, slechts een halve punt (over vijf jury’s) achter de Ierse nummer twee. Voor de eerste wedstrijd sinds bijna acht maanden mogen we daar denk ik niet ontevreden over zijn.
Petra van de Sande won de proef met haar Valencia, Yvette van Geenen eindigde als zesde. Met Florencia bleef ik vandaag steken op een tiende plaats. In grade IV won Frank Hosmar met Alphaville, Sanne Voets werd derde. Alle uitslagen zijn hier te vinden. Morgen staat de individuele proef op het programma, dan start grade II ‘s middags. Dan is mijn ringervaring met Florencia verdubbeld, hopelijk kunnen we dan in ieder geval al wat meer laten zien wat ze kan.
Alle paarden van Nederland zijn vandaag goedgekeurd, dus morgen kan iedereen aan de bak. Voor de veterinaire keuring van vanmiddag werd er uiteraard eerst nog getraind. We begonnen vandaag weer met Florencia. Ze gedraagt zich super gezien alle nieuwe indrukken voor haar, maar het rijden is nog niet altijd constant genoeg wat mij betreft. Op zich ook niet zo gek natuurlijk, los van al het nieuwe van een internationale wedstrijd is het rijden op zich voor haar ook heel anders als voorheen, en dat gaat nou eenmaal niet van vandaag op morgen. In de training laat ze bij vlagen echt al hele mooie dingen zien, maar om dat nu al constant in de ring te laten zien is niet reëel denk ik. Het doel voor morgen is vooral de ontspanning erin houden, zo nauwkeurig mogelijk door de proef sturen en waar mogelijk laten zien wat ze kan. Qua score/uitslag kan het dan ook alle kanten op denk ik, juist omdat in grade II door de eenvoudige proef je ontzettend nauwkeurig moet rijden om goed te kunnen scoren.
Vorman is ondanks wat problemen bij vertrek de laatste dagen sowieso behoorlijk fit. Ook vandaag in de training had ze weer goed de sokken erin om het zo maar te zeggen. Voor haar is het weer de eerste wedstrijd sinds haar operatie afgelopen oktober, dus in die zin mag ik ook van haar op dit moment geen wonderen verwachten. Ik ben benieuwd hoe we er morgen rond deze tijd voor staan. Er zijn gisteren en vandaag de nodige foto’s gemaakt, maar vanwege de vroege start morgen zal het plaatsen op deze site nog even op zich moeten laten wachten. Via twitter hoop ik morgen in ieder geval wel wat te kunnen laten weten van de resultaten. Wordt wederom vervolgd…
www.quadrille.bz is de homepage van de organisatie, waar de startlijsten en uitslagen zullen worden gepubliceerd.
De paarden staan lekker op stal, en wij hebben met enige moeite het hotel (en een parkeerplek) gevonden. De dag begon vroeg met het werk op stal, waarna de paarden werden gewassen en de laatste spullen ingepakt. Het laden van de paarden ging grotendeels probleemloos, en we kwamen zonder files mooi op tijd aan bij ‘Het Zilveren Spoor’. We zijn hier al zo vaak geweest dat ik het adres uit mijn hoofd weet, maar de Belgische wegenlogica zorgt ervoor dat een navigatiesysteem toch altijd handig blijft voor het laatste stuk.
Alle Nederlanders staan samen met de Duitsers in een lange stal, dat zal de komende dagen een drukte van belang worden gok ik zo. Gelukkig staan mijn paarden redelijk aan het eind, en niet midden in het ‘feestgedruis’. Vorman en Florencia hebben de reis goed doorstaan, en vanmiddag hebben we beiden even gereden in de wedstrijdbaan. Het bleek dat grade I en II alle dagen binnen moet starten, en grade III en IV buiten. Nu viel het weer vandaag op een paar buien redelijk mee, maar ik vind het niet erg dat wij binnen onze wedstrijden moeten rijden.
Morgen kan ik trainen om 12:00 en 13:00, hoewel de tijd redelijk krap is aangezien Miranka ze eerst nog los moet rijden, en we maar een half uur de tijd hebben per paard. Ik ben benieuwd hoe zowel Vorman als Florencia het morgen doen in de training. Vanaf 15:00 is de veterinaire keuring en moeten alle paarden er tip top bij staan. ‘s avonds volgt dan de loting van de startvolgorde voor vrijdag.
Wordt morgen vervolgd, met een beetje geluk ook met foto’s
Morgenvroeg moeten er nog wat kleine dingen worden gedaan, maar de zadelkisten en alle losse spullen zijn al ingeladen, klaar voor vertrek naar Moorsele. Dat ging zoals altijd helaas niet vanzelf. De beruchte paklijst kwam weer tevoorschijn en met zeer welkome hulp vulden de beide kisten zich weer langzaam maar zeker. Het is mijn minste favoriete ‘onderdeel’ van internationale wedstrijden, maar heb het er graag voor over om weer de ring in te kunnen. Het is vooral een hele goede oefening in voorbereiding op de eerste observatiewedstrijd in Mannheim. Voor Vorman is het de eerste wedstrijd sinds augustus vorig jaar. Voor Florencia is het sowieso de eerste wedstrijd sinds lange tijd, en de eerste keer dat ik met haar de wedstrijdring in ga. Voor haar is het ook meteen de eerste meerdaagse wedstrijd, een behoorlijke cultuurschok dus waarschijnlijk.
Hoe dan ook heb ik er erg veel zin in. Morgen vertrekken we vanuit Best met vier paarden, ook mijn Israëlische stalgenoot Yonatan Dresler komt aan de start met twee paarden. In tegenstelling tot de felle concurrentiestrijd om de vier teamplaatsen in Nederland is hij als enige Israëliër al geplaatst voor Londen.
Morgen kunnen de paarden nog even getraind worden na aankomst, donderdag volgt na de training de veterinaire keuring, waarna vanaf vrijdag de wedstrijden van start gaan. Zondag wordt de wedstrijd afgesloten met de kür op muziek. Ik zal zoveel mogelijk iedereen op de hoogte proberen te houden via deze site, voor het laatste nieuws wordt waarschijnlijk ook twitter weer ingeschakeld, links onder in het menu. Wordt morgen vanuit België vervolgd…
Ze staat inmiddels een paar weken op stal in Best, maar nu er eindelijk een paar foto’s beschikbaar zijn werd het tijd voor dit nieuwsbericht. Ik ben de trotse eigenaar geworden van Florencia, een 10 jarige merrie (v. Freudentänzer x Cocktail). Dit jaar staat natuurlijk in het teken van de Paralympics in Londen, en we zetten alles op alles om ons daarvoor te kwalificeren. Daarom zijn we de (ook financiële) uitdaging aangegaan om nog een paard te vinden met de benodigde kwaliteit om hoog te kunnen scoren. Florencia was geen onbekende voor ons, Miranka had haar vorig jaar al een paar keer bekeken en was vanaf het begin enthousiast. Gelukkig voor ons stond ze niet actief in de verkoop, en nadat de zoektocht naar een geschikt paard vast leek te lopen, informeerde Miranka toch maar even of die leuke vosmerrie al verkocht was. Dat bleek niet het geval, al duurde dat daarna niet lang meer.
Het is niet ideaal om zo relatief kort voor de selecties nog met een nieuw paard te beginnen, maar we denken dat ze de kwaliteit heeft om ons te kunnen mengen in de strijd om de teamplaatsen. We werken er nu dan ook hard aan om die kwaliteit straks te kunnen laten zien in de wedstrijdring. Helaas hebben we mede vanwege het Rhino virus al twee keer het wedstrijddebuut uit moeten stellen. Ik hoop volgende week tijdens de internationale wedstrijd in Moorsele voor het eerst met haar de wedstrijdring in rijden.
Volgende week staat er eindelijk weer een internationale wedstrijd op het programma, we reizen net als bijna ieder jaar af naar het Belgische Moorsele. Voor mij de eerste officiële internationale wedstrijd sinds Mulhouse in juni vorig jaar. Het moge duidelijk zijn dat ik er erg veel zin in heb om weer de wedstrijdring binnen te rijden, en het is daarnaast geen overbodige luxe als voorbereiding op de eerste observatiewedstrijd in Mannheim begin mei. Het is de bedoeling om met twee paarden aan de start te verschijnen, het wordt dus een drukke maar ook kostbare wedstrijd, maar gelukkig wordt ik hier in ondersteund door de DVB Foundation. Afgelopen jaar kreeg ik het geweldige aanbod om een nieuwe kür op muziek te laten maken, met daarnaast de financiële ruimte om deze kür in de aanloop naar Londen ook op internationale wedstrijden uit te proberen en te laten beoordelen door de juryleden. Mocht het nodig zijn kunnen we dan nog wat aanpassen om uiteindelijk met de best mogelijke kür de observatiewedstrijden en hopelijk natuurlijk ook de Paralympics te rijden.
Vorig jaar werd er met hulp van Charles Monterie voor het EK in recordtempo een nieuwe kür gemaakt voor Vorman, maar zoals bekend ging dat EK aan mijn neus voorbij. Wat dat betreft hoop ik volgende week zondag eindelijk het resultaat te kunnen laten zien. Hoe dan ook ben ik ontzettend blij met de ondersteuning van de DVB Foundation, zonder de foundation had ik me nooit op deze voor kunnen bereiden op dit belangrijke seizoen.
Enige tijd geleden werd ik gevraagd om als gastcolumnist een column te schrijven over de aangepaste sport in het blad Horse International. Daar hoefde ik niet erg lang over na te denken. De publicatie duurde wat langer dan gepland, maar ik ben erg blij dat ik deze kans heb gekregen. Een scan van het origineel is vanwege de grootte hier te lezen. Omdat het ook dan nog redelijk lastig leesbaar is staat hieronder de tekst zoals gebruikt voor publicatie:
Road to London
With less than 250 days to go, also the Paralympic athletes are counting down towards London 2012. Paradressage is a Paralympic sport since the Paralympic Games in Atlanta in 1996. Back then all competitors had to ride horses provided by the organizing committee, mainly because there was no money to transfer all horses from abroad. It’s not hard to imagine this had a huge influence on the level of competition. For abled bodied riders it’s already difficult to compete after at best four days of training with a horse, let alone if you also need the horse to get used to your disability. I’ve experienced myself what it was like during the Sydney 2000 Paralympics. A horse was assigned to a rider by picking a number from a bowl, more or less a ‘horse lottery’. I was forced to change horses twice after the draw, ultimately starting the competition with a horse on which I only rode twenty minutes before. Despite all this I managed to win a medal in the freestyle, but being so dependent on a lottery at the most important championship is far from ideal of course.
Thankfully, Sydney was the last time everyone had to compete on borrowed horses. Since then practically every competition and all championships are held riding own horses. This gave an enormous boost to the level of our sport. When the tests ridden in Sydney are compared with those at the Athens Paralympics four years later, the difference is huge. Also the preparation for both was completely different. Before going to Sydney, the only thing we could do was to ride a lot of different horses, training to get used to a horse real quickly and being able to ride a test with it. For Athens it was a whole different story. Focusing on one horse and trying to get the best out if it and yourself, years of training and preparation for those three tests at the Paralympics. Exactly how it should be and what sport is all about.
Due to the FEI qualification criteria, the road to London is still uncertain for many countries. The number of starting positions for each country (so called slots) is determined based on the FEI Para Equestrian team ranking. This in itself makes perfect sense, but the way this team ranking is established raises questions. It is based on each team’s best percentage score at any qualifying competition. In practice almost all international competitions till January 2012 are qualifying competitions. This allows for a country which achieves a single high team score at some small remote competition without serious opposition to end up high in the ranking. In my opinion a result like that should not have the same value as a result obtained at for example the European championships, where all countries compete with their strongest teams. Furthermore I think a ranking should reflect achievements over a longer period of time, not a single competition.
The reason for this probably is to give countries that are unable to participate in many competitions better chances to qualify. On one hand this policy seems understandable to give as many countries as possible an opportunity, on the other it’s debatable if paradressage still needs measures like this. At the WEG in Kentucky for example, paradressage had more participating countries than regular dressage. Other measures taken like limiting the maximum number of riders per country to five seem more fair and effective. Unfortunately, to me it feels like that with the use of this ranking system a small piece of the lottery aspect we had in Sydney is reintroduced. While we were so glad to have left it behind towards the more mature and competitive sport it is today. I realize this can’t be changed for London anymore. Let’s hope it will for Rio 2016 while nonetheless all the best teams qualify for London, and the level of competition will reach yet another high.
Vanwege het Rhino virus mochten er geen paarden mee naar Academy Bartels, en dus werd het tweedaagse programma terug gebracht tot een middag theorie. De dames van ‘BeWith Coaching‘ gaven wederom een interessante lezing, dit keer over het zgn. sociaal panorama en hoe je dat kunt gebruiken om beter te funtioneren als team.
Technisch directeur van de KNHS Maarten van der Heijden was ook aanwezig om onder meer uit te leggen hoe de financiering van de topsport in Nederland richting Rio de Janeiro gaat veranderen. Er gaat in de toekomst meer geld naar de meest succesvolle Olympische en Paralympische disciplines, en daar kan onze sport ook van profiteren. Medailles in Londen zijn ook in dat opzicht dus zeer welkom.
Daarna was het de beurt aan diëtiste Elly Kaldenberg voor een presentatie over sportvoeding, en de dag werd afgesloten door hoefsmid Roy de Bieman met een interactieve presentatie over hoefverzorging en hoefbeslag.
Het blijft ontzettend zonde dat de paarden thuis moesten blijven, maar de KNHS is er met de nodige flexibiliteit van de sprekers wel in geslaagd om er alsnog een informatieve middag van te maken.
(Foto: Academy Bartels)
Nadat vanmiddag de KNHS al adviseerde alle wedstrijden voor het komende weekend af te gelasten vanwege het Rhino virus, kregen alle kaderleden even later bericht dat ook de geplande training bij Academy Bartels van komende maandag en dinsdag grotendeels komt te vervallen. Er wordt in Hooge Mierde nu een aangepast programma van één georganiseerd zonder paarden. Ontzettend zonde natuurlijk, de trainingen op de Academy zijn altijd erg leuk en leerzaam, ook dit jaar was er naast de trainingen met de paarden weer een mooi programma omheen gemaakt. Daarnaast was het voor mijzelf een hele mooie oefening geweest, maar daarover later meer.
De gezondheid van de paarden gaat uiteraard boven alles, en hoe vervelend ook is dit gezien de omstandigheden de enige juiste beslissing. Hopelijk valt er een herkansing te organiseren, maar ik kan me zo voorstellen dat dat niet eenvoudig zal zijn.
De FEI heeft op haar site het nieuwe reglement voor de aangepaste dressuur gepubliceerd, welke reeds grotendeels geldig is vanaf 1 januari dit jaar. Alle wijzigingen ten opzichte van de vorige versie zijn in het rood weergegeven. In dit nieuwsbericht van vorig jaar zijn de belangrijkste wijzigingen terug te lezen, maar nu blijken er toch nog meer zaken aangepast. De meest in het oog springende wijziging is wat mij betreft dat paarden in grade I en II nu dertig in plaats van twintig minuten mogen worden losgereden door de trainer, coach of groom. Dit zal niet altijd nodig zijn maar kan natuurlijk uitkomst bieden wanneer het paard erg fris of gespannen is.
Een andere wijziging is dat er uitgerekend tijdens de Paralympics gebruik gemaakt kan gaan worden van een ex-aequo regeling. Tot nu toe werden bij een gelijke score simpelweg twee medailles uitgereikt. Nu zou je zeggen dat die kans met vijf juryleden ontzettend klein is, maar het gebeurde mij in Athene. Ik heb geen idee of ik met deze nieuwe regel die medaille dan was verloren, maar mocht je dat juist op de Paralympics overkomen is dat natuurlijk wel ontzettend zuur. Zeker ook omdat het verschil tussen een bronzen medaille en een vierde plaats op de Spelen zo ontzettend groot is in allerlei opzichten. Ik zou zeggen laten ze in Londen maar net als voorheen een paar setjes medailles extra klaar leggen voor het geval dat…
De KNHS heeft vandaag onderstaand persbericht en de uitslagen van de BMC Centaur Cup wedstrijd in Hulten gepubliceerd. De startlijst was al vrij karig, maar doordat er daarnaast de nodige afmeldingen waren deed het deelnemersveld helaas vergelijkbaar met de vorige wedstrijd in Drachten. Beide keren speelde het weer hier natuurlijk een belangrijke rol in, hopelijk voor het laatst dit jaar. De scores waren er echter bepaald niet minder om, met kaderscores voor de helft van alle verreden proeven.
Klik hier voor de uitslagen.
Tessa Baaijens-Van de Vrie overtuigend naar winst in KNHS-BMC Centaur Cup
13 februari 2012
ERMELO (KNHS) – Zondag 12 februari werd de derde selectiewedstrijd van de KNHS-BMC Centaur Cup verreden in het Brabantse Hulten. Met een ruime voorsprong behaalde Tessa Baaijens-Van de Vrie de hoogste punten van de dag.
De startlijst kende al niet veel deelnemers, maar de organisatie van de wedstrijd in Hulten kreeg ook nog eens te maken met meerdere afmeldingen. Hierdoor was het deelnemersveld dun gezaaid.
Tessa Baaijens-van de Vrie (Goes), die uitkomt in grade III, had dit jaar nog niet deelgenomen aan de eerste reeks van selectiewedstrijden voor de KNHS-BMC Centaur Cup. Maar tijdens de selectiewedstrijd in Hulten liet ze van zich spreken. Met Riana (v.Darlington) reed ze een sterke proef die beoordeeld werd met 71,03%. Hiermee kwam ze bijna vier procent los te staan van Maarten van Stek (Hoofddorp) met William (v.Worldly) die 67,42% behaalde en tweede werd. Ook in de individuele test, die niet meetelt voor de competitie ontving Tessa de eerste prijs met 71,58%. Grade IV deelnemer Maarten van Stek werd wederom tweede, dit keer met 70,33%
Net als grade III en IV werden ook grade I en II samengevoegd. Yvette van Geenen (Ulft) bleef in zowel de competitieproef als in de individuele proef haar concurrente Janneke Achtien (Hem) voor. Met BMC Versace (v.Ferro) behaalde ze 67,62% en 69,76% en keerde ze met twee eerste prijzen huiswaarts.
De volgende selectiewedstrijd van de KNHS-BMC Centaur Cup wordt 16 maart verreden op het KNHS-Centrum in Ermelo. De kwalificatiewedstrijd voor de finale wordt 19 mei verreden in Eindhoven.
Vandaag was het weer tijd voor de hengstenkeuring van het Groninger stamboek, dit maal in Tolbert. Vonden we begin dit jaar Drachten een behoorlijk verre trip, dit was nog een stukje verder. Na een voorspoedige reis van iets meer dan drie uur kwamen we aan bij de keuring. Ravel werd eerst aan de hand getoond, en daarna was het weer tijd om even vrij te bewegen in de baan. Dat leverde vorig jaar mooie foto’s op, en ook dit jaar zat er wel een leuke tussen al zeg ik het zelf. Het belangrijkste was uiteraard dat de fokkers Ravel weer goed hebben kunnen bekijken en hij ook dit jaar weer ingezet kan worden voor de dekdienst.
De KNHS heeft de (voorlopige) startlijst voor de wedstrijd in Hulten komende zondag gepubliceerd. Het is helaas een vrij magere lijst geworden, waarschijnlijk niet in de laatste plaats door de temperaturen de afgelopen tijd. Dat is ook de reden dat ik zelf op de startlijst ontbreek. Trainen gaat net aan, maar wel dermate moeizaam dat echt een fatsoenlijke proef rijden er nu even niet in zit. Maar ja zo lang dit soort weer is natuurlijk ook wel uitzonderlijk, daar valt niet tegen op te boksen. We gaan er vanuit dat we 16 maart in Ermelo gewoon weer van de partij zijn.
Klik hier voor de startlijst.
|
Vanwege het ‘amical dinner’ vandaag een ongebruikelijk late update… Ook de dag van vandaag verliep zowel positief als een beetje negatief, alleen waren de rollen voor wat betreft Vorman en Florencia omgedraaid. Ik moest wederom als eerste de ring in met Florencia. Zoals ik gisteren al schreef hebben we vandaag het zadel van Vorman gebruikt, in een poging mezelf beter in balans, en dus mijn benen beter op zijn plek te kunnen houden. Dit omdat juist mijn beenligging gisteren voor de nodige communicatiestoringen leek te zorgen. Die opzet slaagde in ieder geval goed, we hadden geen enkele storing meer als die van gister. Bij het om de baan gaan bleek al dat Fien de rolstoelhelling bij de jurytafel bij C eng vond, en laat ik daar nou net in de proef achterwaarts moeten, dat was dus geen onverdeeld succes. Soms kon de lengtebuiging nog wel wat beter en ook het halthouden is nog voor verbetering vatbaar, maar ik kwam nu met een veel beter gevoel uit de ring. De jury’s vonden het gelukkig ook beter dan gisteren, ik behaalde nu 67,095%, en een vierde plaats. Op de protocollen stonden natuurlijk nog vette onvoldoendes voor bijvoorbeeld dat achterwaarts, maar er verschenen ook al veel zevens en de nodige achten. Hier kunnen we denk ik wel mee vooruit, en ik was blij dat ik in de ring kon doen wat we van tevoren hadden afgesproken.
Vorman voelde tijdens het losrijden eigenlijk net als gister weer behoorlijk goed en actief. Zij moet heel anders gereden worden dan Florencia dus dat is echt wel even omschakelen, maar ik ging wel met een goed gevoel richting de wedstrijdring. Ook Vorman vond de rolstoelhelling wel spannend, maar nuchter als ze is was daar in de proef niets meer van te merken. Het begin van de proef liep voor mijn gevoel best goed. In stap had ze soms misschien net wat teveel haast, wat problemen opleverde in één volte, en achteraf zou blijken ook in de laatste keertwending. Ik had zelf verwacht boven de score van Florencia uit te komen, maar dat viel tegen. We bleven steken op 66,19% en een zesde plaats. Met twee paarden in de prijzen klinkt best leuk, maar er is nog voldoende ruimte voor verbetering zullen we maar zeggen.
Laatste reacties